Çaresizlikle Gelen Öfke

Bazen ne yapacağınızı gerçekten bilemezsiniz ya, bugün bir süre o duyguyu yaşadım ve içimdeki öfke kabardı yine! Sonra gözlerimden hafifçe yaşlar aktı, içimden bağırdım bağırdım rahatladım.

Bir zamanlar havuzda kulaç atarken başım havuzun içindeyken çığlık atmaya çalışıyordum, en çok o rahatlatıyordu beni, yine onu yapmak istedim ama her zaman havuzu bulamıyor insan 🙂

Kızım, en yakın arkadaşının (özellikle annesinin doğumgününü bizim için bugüne aldığı) doğumgünü partisine gitmek istemedi! İçeri dahi girmedi, sadece ben uzaktan hediyeyi verdim ve olay yerini hızla terkettik. Gerekçe “Korkuyorum!”. Korkma nedenini ise malesef açıklayamadı 🙁 Sanırım yaşıtlarını kendisinden daha yetenekli görüyor olması neden…Bir insanın duygularını ifade etmesinin bu kadar önemli olduğunu ancak 1 yıl önce keşfetmem ne acı ! Oysa duygusal hayat ve gerçekten yaşamaya başlamak duyguları ifade etmekle başlıyormuş. Bunu kavrayabilmek için toplamda 14 farklı terapist ve 3 psikiyatriste gitmemiz gerekiyormuş meğer …

Sanırım bir çok uğraştan sonra hala çözemediğim durumlarla karşılaşınca birden modum düşüyor, isyan ediyorum! Neyse ki bizim mavi saçlı Çinli Kız beni gün boyu gülümsetti krizim sonrası 🙂 Herkesle sohbet etme ve isimlerini öğrenme çabasında olan bizimki :

1. Midye dolmacıda adı Kamil olan çalışanın adını zorla Şamil yapmaya çalıştı (Ş harfiyle başlayan isimlere taktık da !) Sonunda adamcağız “maden sen istiyorsun Şamil olsun” demek zorunda kaldı:)
2. Başka bir Restauranttaki garsonun ismini öğrendikten sonra çillerini parmağıyla gösterip “Senin çillerin vaaaaarrr” diye bağırdı. Eyvah, yandık diye düşündüm içimden. O da : “Evet! Bana zaten ‘Çilli Bom Bom’ derler” dedi ve hiç ummadığım şekilde garson gülümseyiverdi.
3. Başörtülü bir teyzeye ” Aaaaa senin saçların döküldüğü için mi başörtüsü takıyorsun” dedi ! Kadıncağız çok güldü 🙂

Bu tip konuşmalarına ve farklı yorumlarına  alışmış olmam gerekse de hala kime ne diyeceğini kestiremiyorum ama herkesi rutin hayatından çıkartıp bir parça da olsa gülümsetiyor olması aslında hem onları hem de beni mutlu ediyor.

Hatta hayata tutunma ve kalma mücadelesinin amacının insanları gülümsetmesi ve düşündürmesi olduğunu düşünüyorum 😊

Rage and Despair

Do you know the times when you truly don’t know what to do? I felt like that today for a while and the rage inside me roared again! Then the tears flowed softly from my eyes, I screamed and screamed inside, and relaxed.

Once upon a time, I tried to scream while swimming, when my head was submerged during a stroke. That relaxed me most, I would have liked to do that again, but you can’t always find a pool, can you? 😊

My daughter didn’t want to go to the birthday party of her best friend! (The one whose mother specifically moved her birthday party to today for us.) She didn’t even step through the doorway. I gave her gift from afar and we left the birthday party rapidly. Why? She said she “was afraid”, but sadly couldn’t explain why ☹ I think the reason is that she sees her peers as more talented than her… How sad it is that I discovered the importance of expressing one’s emotions only one year ago! As it turns out, emotional life and truly living begins by expressing your emotions, and we had to visit fourteen different therapists and three psychiatrists in total to realize this…

I guess, even after all the work, I just get gloomy when I encounter problems I cannot solve. Luckily for me, our Mavi Saçlı Çinli Kız (The Blue Haired Chinese Girl) made me smile the whole day after my little crisis 😊 Our girl, on a quest to learn the names of everyone and chat with them, did these:

1. She tried to turn a waiter named Kamil who worked in a stuffed mussels restaurant into “Şamil” by force (She is just obsessed with names starting with “Ş”!) In the end, the poor guy had to say: “I’ll be Şamil if you want so.” 😊
2. After learning the name of a waiter in another restaurant, she pointed at her freckles and screamed “You have freeckleees!” I was thinking that we were done for when the waiter smiled and said: “Right! They even call me Freckled Betty sometimes!”
3. She asked a lady with a headscarf if she was wearing her headscarf because she was losing her hair. The poor woman laughed a ton 😊

I should be accustomed to these comments and remarks by now, but I still can’t figure out what she’s going to say to who. Yet, she makes them and me happy by pulling everyone out of the routine for a while and making them smile.

I sometimes think that the motive behind her struggle for life is making them smile and think 😊